Samstag, 23. Januar 2010

نشریه کار شماره پانصد و شصت و پنج

Sonntag, 17. Januar 2010


یاد رفیق مسعود طاعتی با حضور صدها تن از یارانش گرامی داشته شد
روز یکشنبه ۲۰ دی ماه ۸۸ رفیق مسعود طاعتی در سن ۵۵ سالگی در اثر بیماری پارکینسون
در ایران درگذشت
مسعود طاعتی که در جوانی از بازیکنان تیم ملی بسکتبال بود، در دوران قبل از انقلاب سال ۵۷ هوادار سازمان چریک‌های فدایی خلق ایران بود و بعد از انقلاب در صفوف سازمان به مبارزه برای تحقق اهداف آزادی‌خواهانه و سوسیالیستی خود ادامه داد
پس از انشعاب درونی سازمان، رفیق مسعود به فعالیت با گرایش انقلابی اقلیت ادامه داد. وی که در بخش محلات جنوب و غرب تهران سازمان چریک‌های فدایی خلق ایران(اقلیت) فعالیت می‌کرد، در بهمن ماه سال ۶۰ دستگیر شد و تا اواخر سال ۶۷ در زندان‌های اوین، قزل حصار و گوهردشت زندانی بود. روحیه بالا و مقاوم رفیق در زندان به علاوه خصائل برجسته کمونیستی، از او چهره محبوبی در زندان ساخته بود
وی ۵ سال پیش به یکی از بدترین انواع پارکینسون مبتلا شد و روز به روز حالش به وخامت گرائید. سال‌ها معالجه و درمان بی نتیجه ماند. سرانجام روز یکشنبه ۲۰ دی ماه، چشم از جهان فروبست و در قطعه ورزشکاران در بهشت زهرا به خاک سپرده شد
در مراسم یادبودی که روز سه‌شنبه برگزار شد، بیش از ۴۰۰ تن از اقوام، بستگان و یارانش حضور یافته و یاد وی را گرامی داشتند
کمیته خارج کشورسازمان فدائیان (اقلیت) با گرامیداشت یاد این رفیق ارجمند، به همسر و دو فرزند، خانواده و بستگان وی صمیمانه تسلیت می‌گوید و برای آن‌ها بردباری و سلامت و بهروزی آرزو می‌کند


یاد رفیق مسعود طاعتی پاینده و راهش پوینده باد
کمیته خارج کشورسازمان فدائیان (اقلیت)
۲۳ دی ماه ۱۳۸۸
سرنگون باد جمهوری اسلامی ایران
برقرار باد حکومت شورائی – زنده باد سوسیالیسم

یاد رفیق مسعود طاعتی با حضور صدها تن از یارانش گرامی داشته شد


روز یکشنبه ۲۰ دی ماه ۸۸ رفیق مسعود طاعتی در سن ۵۵ سالگی در اثر بیماری پارکینسون در ایران درگذشت

مسعود طاعتی که در جوانی از بازیکنان تیم ملی بسکتبال بود، در دوران قبل از انقلاب سال ۵۷ هوادار سازمان چریک‌های فدایی خلق ایران بود و بعد از انقلاب در صفوف سازمان به مبارزه برای تحقق اهداف آزادی‌خواهانه و سوسیالیستی خود ادامه داد

پس از انشعاب درونی سازمان، رفیق مسعود به فعالیت با گرایش انقلابی اقلیت ادامه داد. وی که در بخش محلات جنوب و غرب تهران سازمان چریک‌های فدایی خلق ایران(اقلیت) فعالیت می‌کرد، در بهمن ماه سال ۶۰ دستگیر شد و تا اواخر سال ۶۷ در زندان‌های اوین، قزل حصار و گوهردشت زندانی بود. روحیه بالا و مقاوم رفیق در زندان به علاوه خصائل برجسته کمونیستی، از او چهره محبوبی در زندان ساخته بود

وی ۵ سال پیش به یکی از بدترین انواع پارکینسون مبتلا شد و روز به روز حالش به وخامت گرائید. سال‌ها معالجه و درمان بی نتیجه ماند. سرانجام روز یکشنبه ۲۰ دی ماه، چشم از جهان فروبست و در قطعه ورزشکاران در بهشت زهرا به خاک سپرده شد

در مراسم یادبودی که روز سه‌شنبه برگزار شد، بیش از ۴۰۰ تن از اقوام، بستگان و یارانش حضور یافته و یاد وی را گرامی داشتند

کمیته خارج کشورسازمان فدائیان (اقلیت) با گرامیداشت یاد این رفیق ارجمند، به همسر و دو فرزند، خانواده و بستگان وی صمیمانه تسلیت می‌گوید و برای آن‌ها بردباری و سلامت و بهروزی آرزو می‌کند


یاد رفیق مسعود طاعتی پاینده و راهش پوینده باد
کمیته خارج کشورسازمان فدائیان (اقلیت)


سرنگون باد جمهوری اسلامی ایران
برقرار باد حکومت شورائی – زنده باد سوسیالیسم

Montag, 11. Januar 2010

نشریه کار شماره پانصد شصت چهار

Montag, 28. Dezember 2009


شورش جوانان ومردم دلیر تهران علیه رژیم



ازساعات اولیه بامداد امروز، خیابان های مرکزی شهرتهران ، باردیگربه صحنه مبارزات آشکار توده های مردم علیه رژیم دیکتاتوری

حاکم مبدل گردید. به رغم آنکه رژیم جمهوری اسلامی، نیروهای سرکوب خودرا، ازروزها وهفته هاقبل، برای مقابله بامردم وسرکوب اعتراضات آنان در روز “عاشورا” آماده ساخته بود، ودراین روز نیز تلاش های زیادی به کاربست تاجلوی اعتراضات مردم رابگیرد، اما مردم مبارز تهران ازهمان ساعات اولیه، تمام این تلاش هاراخنثاساخته و خروشان و موج وار،به خیابان هاریختند
حملات وحشیانه نیروهای سرکوب، پرتاب گازاشک آورو گازفلفل وحتاتیراندازی وکشتارمردم نیز نتوانست دربرابرسیل خروشان وتوفنده جمعیت اعتراض کننده سدی ایجادکند. جوانان ومردم شجاع تهران دربرابراقدامات سرکوب گرانه مزدوران رژیم، شجاعانه دست به مقاومت زدند . مردم با آتش زدن سطل های زباله، لاستیک و استفاده ازهروسیله ای که دردسترس بود، راه رابر وسایل نقلیه نیروهای سرکوب مسدود نمودند و در یک چشم به هم زدن، چندین سنگرخیابانی ، درخیابان آزادی، انقلاب ودیگرخیابانها ومیادین وچهارراه های مهم منطقه مرکزی تهران برپاساختند.درگیری، زد و خورد و جنگ و گریز، بین مردمی که درابعادصدهزارنفره به خیابان هاآمده بودند، بانیروهای سرکوب رژیم درخیابانها ونقاط مختلف تهران ساعت ها ادامه داشت. درجریان این درگیری ها،جوانان ومردم شجاع تهران، قهرمانانه بامزدوران مسلح رژیم جنگیدند ، وسائل نقلیه متعلق به نیروهای ضدشورش را به آتش کشیدند وبرخی ازمزدوران ونیروهای سرکوب رژیم راخلع سلاح نموده وبسیاری از آنها را نیزواداربه فرارساختند
اگرچه دراثرتیراندازی مزدوران حکومت وحملات وحشیانه آن ها تعدادزیادی ازمردم اعتراض کننده ، کشته وزخمی شده اند که تااین لحظه ، ازرقم دقیق آنها اطلاعی دردست نیست ، وهمچنین شمار زیادی ازمردم وجوانان، توسط نیروهای سرکوب واطلاعاتی ، دستگیر وبه اماکن نامعلومی انتقال داده شده اند، که ازسرنوشت آنها نیز اطلاعی دردست نمی باشد،بااین وجود ، اعتراضات گسترده توده های مردم تهران ورودرروئی آنان بانیروهای سرکوب وتابه دندان مسلح رژیم، یکبار دیگرنشان دادکه صبر وتحمل مردم ستم کشیده ایران به پایان رسیده است ونه فقط حاضرنیستند این رژیم ارتجاعی راتحمل کنند، بلکه برای تعیین تکلیف نهائی باآن، به خیابان می ریزند وبرای مقابله بارژیم، خیابان هارانیز سنگربندی می کنند وبه نبرد قهرمانانه باآن برمی خیزند.شورش وسیع مردم وجوانان مبارزتهران، یکباردیگرنشان دادکه، تاسرنگونی رژیم ارتجاعی جمهوری اسلامی، راه درازی نمانده است ، این رژیم رفتنی ست ومردمی که به خیابان آمده اند، تاسرنگونی آن ازپای نخواهند نشست
سازمان فدائیان (اقلیت) ضمن پشتیبانی ازمبارزات آزادی خواهانه مردم تهران، مردم سراسر ایران را به تشدید مبارزه برای سرنگونی رژیم جمهوری اسلامی فرا می خواند
سازمان فدائیان ( اقلیت ) تیراندازی وکشتارمردم به دست مزودوران حکومتی را قویاًمحکوم می کند وخواستارآزادی تمام دستگیر شدگان است

پیروزباد مبارزات قهرمانانه مردم ایران
سرنگون باد رژیم جمهوری اسلامی – برقرار باد حکومت شورائی
زنده بادآزادی- زنده باد سوسیالیسم
سازمان فدائیان(اقلیت)
یکشنبه ششم دیماه ١٣٨٨
کار – نان – آزادی – حکومت شورائی


Mittwoch, 23. Dezember 2009


زنده باد قیام شجاعانه مردم سیرجان


روز گذشته، پس از آن که دادگستری شهرستان سیرجان اعلام نمود حکم اعدام دو تن از اهالی این شهر، به نام‌های اسماعیل فتحی‌زاده و محمد اسفندیارپور، در ملاء عام به اجرا گذاشته می‌شود، مردم ناراضی و به خشم آمده این شهرستان، ضمن اعتراض شدید نسبت به اقدامات سرکوبگرانه و ضد انسانی رژیم، در یک اقدام شجاعانه، به محل اجرای حکم اعدام و استقرار نیروهای انتظامی یورش بردند و در طی یک درگیری و زد و خورد با این نیروها، به رغم تیراندازی و وحشیگری نیروهای سرکوب، دو اعدامی را از طناب‌های بسته شده به جرثقیل پایین کشیدند و آنها را نجات دادند
رژیم و مزدوران آن در منطقه که از این اقدام شجاعانه مردم سیرجان به وحشت افتاده بودند، تمام نیروهای خود رابرای مقابله با مردم بسیج نمودند. دستگیری‌های وسیعی در سطح شهر آغاز گردید، کنترل شدیدی در ورودی‌های شهر برقرار شد و هلی‌کوپترهای نظامی نیز، گشت‌زنی بر روی شهر و جاده‌های اصلی را آغازکردند
در حالی که شهر سیرجان همچنان در حالت التهاب بود، مقامات پلیسی و امنیتی شهر اعلام کردند که، دو اعدامی همراه با چند تن دیگر از مردمی که این دو را نجات داده بودند، در روستای اکبرآباد سیرجان دستگیر شده‌اند و مجددا به دار کشیده می‌شوند. اما این بار نیز مردم شجاع و ناراضی سیرجان به حکومت‌گران مهلت ندادند و پیش از آن که افراد اعدامی به محل اجرای حکم برسند، به محل تجمع و استقرار نیروهای سرکوب رژیم حمله کردند که نیروهای سرکوب در کمال بیرحمی، مردم به جان آمده را به رگبار گلوله بستند. در اثر این اقدام وحشیانه و جنایتکارانه، تعدادی از مردم به قتل رسیدند. منابع دولتی، تعداد مردمی را که در اثر گلوله به قتل رسیده‌اند، دست کم دو نفراعلام کرده‌اند. حدود ٨٠ نفر ازمردم اعتراض‌کننده نیز زخمی شده‌اند که به بیمارستان‌های سیرجان و شهر کرمان انتقال یافتند. وضعیت کسانی که به بیمارستان‌های کرمان انتقال یافته‌اند، وخیم اعلام شده است
پس از این کشتار و دستگیری‌ها و بگیر و ببندهای وسیع و تشدید جو خفقان در شهر، اگرچه عوامل رژیم ادعا نموده‌اند اوضاع شهر به حالت عادی بازگشته است، اما وضعیت شهرستان سیرجان مانند بسیاری از شهرهای دیگر، همچنان ناآرام، متلاطم و به گونه‌ایست که در آن از هر جرقه‌ای می‌تواند حریقی بزرگ برپا شود. قیام شجاعانه مردم سیرجان به عنوان یک نمونه، نشان داد که صبر و تحمل مردم به انتها رسیده است و مردم، دیگرنه فقط نمی‌خواهند این رژیم ارتجاعی و نهادهای سرکوب آن راتحمل کنند، بلکه برای تغییر وضعیت موجود، عملاً پا به میدان گذاشته‌اند
جمهوری اسلامی، سرکوب و کشتار می‌کند، مردم را گروه گروه بازداشت می‌کند و به زندان می‌اندازد، بساط دار و اعدام در ملاء عام راه می‌اندازد تا از این طریق در دل مردم ترس و وحشت ایجاد کند و مردم را از دست زدن به اعتراض و مبارزه بازدارد. اما مردم هر روز بی باکانه‌تر و شجاعانه‌تر از روز پیش، به نبرد رودررو با رژیم دیکتاتوری و ارتجاعی جمهوری اسلامی برمی‌خیزند. نمونه قیام مردم شجاع سیرجان و برچیدن بساط نمایش آدم‌کشی رژیم و اقدام ضد انسانی اعدام در ملاء عام، نه فقط مویّد بی اثر بودن ترفندهای ارعاب‌گرانه رژیم است، بلکه این رویداد در عین حال نشان‌دهنده این است که مردم زجرکشیده ایران تا چه میزان برای برچیدن بساط کلیت رژیم خود را آماده ساخته‌اند
سازمان فدائیان (اقلیت) قتل عام مردم بی دفاع سیرجان را توسط آدم‌کشان حکومت اسلامی محکوم می‌کند
سازمان فدائیان (اقلیت) توده‌های مردم زحمتکش مردم ایران را به تشدید مبارزه برای سرنگونی رژیم جمهوری اسلامی فرا می‌خواند


زنده بادقیام شجاعانه مردم سیرجان علیه رژیم

رژیم جمهوری اسلامی را باید با یک اعتصاب عمومی سیاسی و قیام مسلحانه برانداخت

سرنگون بادرژیم جمهوری اسلامی – برقراربادحکومت شورائی
زنده باد آزادی – زنده باد سوسیالیسم


دوم دی‌ماه ١٣۸۸
کار- نان آزادی- حکومت شورائی
کنفرانس دوازدهم سازمان فدائیان (اقلیت) برگزار شد
کنفرانس دوازدهم سازمان به مدت سه روز در اواسط آذر سال ۸۸ برگزار گردید. کمیته اجرایی سازمان اسنادی را برای بحث و بررسی در این کنفرانس تهیه کرده بود که طبق ضوابط اساسنامه ای، سه ماه قبل از کنفرانس در اختیار اعضاء و کاندیداها عضویت قرار گرفته بود، تا رفقای شرکت کننده در نشست امکان بررسی و بحث پیرامون این اسناد را داشته باشند و با آمادگی بیشتری در کنفرانس حضور یابند. در عین حال به منظور انعکاس مباحث سیاسی، تشکیلاتی و ارائه نظرات و قطعنامه های پیشنهادی رفقای تشکیلات، چندین شماره بولتن مباحثات درونی ویژه کنفرانس دوازده، انتشار یافت. در همین دوره، با سازماندهی یک سلسله جلسات اینترنتی با حضور اعضاء، یک رشته بحث های مقدماتی پیرامون قطعنامه های پیشنهادی کمیته اجرایی نیز صورت گرفت
اسناد تهیه شده توسط کمیته اجرایی، شامل گزارش عملکرد تشکیلات در فاصله کنفرانس یازدهم تا دوازدهم، سه قطعنامه پیشنهادی شامل قطعنامه در مورد اوضاع سیاسی و وظایف تاکتیکی ما، قطعنامه در مورد جنبش کارگری و قطعنامه در مورد جنبش زنان بود. علاوه بر این ها، دو قطعنامه نیز که از سوی رفقای تشکیلات پیشنهاد شده بود، در اختیار اعضاء و پیش عضوها قرار گرفت. پس از اتمام دوره ارائه مباحثات و طرح دیدگاه ها و قطعنامه های پیشنهادی، دوازدهمین کنفرانس سازمان، در اواسط آذر، کار خود را آغاز کرد
در ابتدا یکی از رفقای کیمته اجرایی ضمن خوش آمد گویی به رفقای حاضر، توضیحاتی نیز پیرامون دعوت شدگان و معدود رفقایی که هنوز به محل اجلاس نرسیده بودند، ارائه داد. آنگاه با اعلام یک دقیقه سکوت، به پاس بزرگداشت رفقای جانفشان سازمان و همه جانباختگان راه سوسیالیسم و آزادی کنفرانس را افتتاح نمود. با انتخاب یک هیات رئیسه، کار کمیته اجرایی به پایان رسید. هیات رئیسه، ابتدا می بایستی ضوابط و مقررات حاکم بر اجلاس را روشن کند. در همین رابطه، آئین نامه ای که از سوی کمیته اجرائی به اجلاس پیشنهاد شده بود، مورد بحث و بررسی قرار گرفت و پس از یک دور بحث و افزوده شدن برخی نکات تکمیلی، به اتفاق آراء به تصویب رسید
نخستین بحث کنفرانس، بررسی گزارش عملکرد تشکیلات بود. در این بخش ابتدا، توضیحاتی توسط رفقای کمیته اجرایی پیرامون گزارش عملکرد تشکیلات به نشست ارائه شد. سپس به سوالاتی که در این مورد مطرح گردید، پاسخ داده شد. آنگاه بررسی و بحث درباره عملکرد تشکیلات آغاز گردید. بحث ها و نظرات ارائه شده در این مورد، عموما دو جنبه از عملکرد تشکیلات را در بر می گرفت. هم جنبه های مثبت و هم جنبه هائی که به نقائص کار در این دوره اشاره داشت. پس از انجام دو دور بحث، هیات رئیسه یک جمع بندی کوتاه از بحث هایی که توسط رفقا مطرح شده بود به عمل آورد و برای تصمیم گیری و تصویب آن را به نشست ارائه داد. جمع بندی هیات رئیسه از بحث های ارائه شده پیرامون گزارش عملکرد تشکیلات به شرح زیر است
کنفرانس دوازدهم سازمان، ضمن تایید کلیت گزارش تشکیلاتی کمیته اجرایی، در جزئیات بر موارد زیر تاکید می نماید
در ارتباط با سازماندهی تشکیلات خارج کشور مصوبه کنفرانس یازدهم در این مورد، این مصوبه مرحله اجرا گذاشته نشده است و یکی از نقاط ضعف عملکرد تشکیلات در دوره دو سال گذشته بوده است. کنفرانس خاطر نشان می سازد، تعدادی از رفقای تشکیلات طی این دوره، نقش فعالی در همکاری با کمیته اجرائی و پیشبرد وظایف تشکیلاتی نداشته اند، در حالیکه وظیفه هر عضو تشکیلات است که در پیشبرد مصوبات کنفرانس های سازمان و فعالیت های تشکیلاتی، نقش فعال داشته باشند. رفقای کمیته اجرایی دوره آتی باید این مساله را در نظر بگیرند تا از تکرار و ادامه آن خودداری شود
در ارتباط با فعالیت رادیو نیر، اگر چه کمیته رادیو در این دوره برای تداوم کار و فعالیت رادیو تلاش نموده است، معهذا هم آهنگی لازم را در درون این بخش ایجاد ننموده است
کنفرانس دوازدهم، بر این نکته تاکید دارد که در سازماندهی نیروهای تشکیلات؛ باید کارائی نیروهای تشکیلات را در انجام وظایف تشکیلاتی مدنظر قرار داد. کنفرانس همچنین تاکید دارد، در دوره گذشته یکی از نقاط ضعف تشکیلاتی سازمان، عدم حضور فعال و متشکل در مبارزات جاری محل زندگی رفقا بوده است
این جمع بندی به رای گیری کنفرانس گذاشته شد و با اکثریت مطلق آراء به تصویب رسید
سپس قطعنامه پیشنهادی یکی از رفقا در مورد چند بند اساسنامه ای پیرامون جایگاه و حدود اختیارات کمیته مرکزی از جمله حذف حق برگماری کمیته مرکزی در ارگان های پایین تر که در بولتن مباحثات ویژه کنفرانس نیز انتشار یافته بود، در دستور کار کنفرانس قرار گرفت. در این مورد علاوه بر رفیق پیشنهاد دهنده قطعنامه، رفقای دیگر نیز به بحث و اظهارنظر پرداخته و عموما بر ضرورت وجود این بندها در اساسنامه تاکید نمودند. پس از انجام یک دور بحث در این مورد، این قطعنامه، پیش از رای گیری توسط رفیق پیشنهاد دهنده، پس گرفته شد و به این ترتیب از دستور کار کنفرانس خارج شد
در بخش بعدی بحث های مفصلی پیرامون سازماندهی تشکیلات در دوره دو ساله آتی صورت گرفت. در کنفرانس دوازدهم سازمان و در بحث ها و پیشنهادات رفقا برای سازماندهی، جابه جا بر اهمیت مبارزات داخل کشور و ضرورت دخالت گری سازمان تاکید می شد. کنفرانس؛ با توجه به اوضاع سیاسی و روند تحولات داخل کشور بار دیگر بر تمرکز تمام امکانات و فعالیت‌های بخش‌های مختلف تشکیلات در خدمت مبارزات توده‌های مردم و سازماندهی طبقه کارگر تاکید نمود
در بحث های مربوط به سازماندهی، کنفرانس دوازدهم مصرا تاکید نمود که همه رفقا باید در فعالیت های سیاسی در محیط زندگی خود حضور فعال داشته باشند
پس از پایان بحث های مربوط به سازماندهی تشکیلات، پیام مکتوبی که از رفقای داخل برای کنفرانس ارسال شده بود قرائت گردید که مورد استقبال رفقای شرکت کننده در کنفرانس قرار گرفت
آخرین موضوع در بخش مربوط به امور تشکیلاتی، انتخاب رهبری سازمان بود و کنفرانس ، اعضای کمیته اجرائی جدید را نیزانتخاب نمود
نیمه دوم کنفرانس، به قطعنامه های سیاسی و تاکتیکی اختصاص داشت که با حضور مهمانان برگزار گردید. در این بخش ابتدا “قطعنامه در مورد اوضاع سیاسی و وظایف تاکتیکی ما” مورد بحث و بررسی قرار گرفت. در آغاز، یکی از رفقا توضیحاتی پیرامون این قطعنامه به کنفرانس ارائه داد. سپس دو دور بحث در مورد آن انجام گرفت و پس از آن کلیت قطعنامه به رای گذاشته شد که با اکثریت قاطع آراء به تصویب رسید. پیشنهاداتی نیز در جزئیات عنوان گردید که قرار شد این پیشنهادات در قطعنامه وارد شوند. سپس قطعنامه در مورد جنبش کارگری به بحث و بررسی گذاشته شد. در این مورد نیز یکی از رفقا توضیحاتی پیرامون قطعنامه ارائه داد و پس از دو دور بحث، کلیت قطعنامه با اکثریت قاطع آراء به تصویب رسید. در اینجا نیز پیشنهاداتی در جزئیات مطرح گردید که قرار شد این پیشنهادات در قطعنامه گنجانده شوند
در بحث های مربوط به قطعنامه جنبش کارگری، به این موضوع مهم نیز اشاره شد که با توجه به ارزیابی از اوضاع سیاسی و چشم انداز گسترش اعتصابات، به ویژه طرح شعار اعتصاب عمومی سیاسی که نیروی اصلی آن طبقه کارگر است، طبقه کارگر برای روی آوری به اعتصابات وسیع و دراز مدت، به یک پشتوانه مالی قوی نیاز دارد که برای آن باید چاره ای اندیشیده شود. در همین رابطه بر ضرورت حمایت مالی از کارگران و به ویژه بر ضرورت ایجاد یک صندوق اعتصاب توسط نیروهای مدافع و معتمدین طبقه کارگر، تاکید شد
قطعنامه بعدی که در دستور کار کنفرانس قرار گرفت، قطعنامه در مورد جنبش زنان بود. در این مورد نیز ابتدا یکی از رفقای کمیته اجرایی توضیحات مختصری ارائه داد. در بحث هایی که در طی دو دور پیرامون این قطعنامه توسط رفقا در کنفرانس ارائه گردید، بر این مساله تاکید شد که باید تغییراتی در شکل و نحوه تنظیم قطعنامه و بیان مطالبات زنان ایجاد شود. پیشنهادات دیگری نیز در جزئیات مطرح شد. کلیت قطعنامه با اکثریت مطلق آراء به تصویب رسید و قرار شد این قطعنامه مجددا تنظیم شود و پیشنهادات مطروحه نیز در آن وارد شوند
سپس نوبت به قطعنامه پیشنهادی پیرامون آوردن لغو مجازات اعدام در برنامه سازمان رسید که قبلا در بولتن ویژه مباحثات کنفرانس نیز انتشار یافته بود. در این مورد نیز ابتدا رفیق پیشنهاد دهنده قطعنامه توضیحاتی داد. فشرده استدلال ها برای وارد کردن لغو مجازات اعدام در برنامه عمدتا به این مضمون بود که “از آنجا که کمونیست ها برای جامعه ای کمونیستی به منظور رشد و تعالی انسان ها به عنوان یک وظیفه تلاش می کنند و از آنجا که مجازات اعدام و حذف فیزیکی انسان ها توسط نظام های طبقاتی برای حفظ وضع موجود وضع گردیده است و از اعدام به عنوان وسیله ای برای مجازات مخالفین سیاسی استفاده می کنند و بیشتر کشورهای جهان مجازات اعدام را از نظر حقوقی ملغی کرده اند. مجازات اعدام نقض زندگی و حق انسانی برای زیستن است و هیچ طبقه ای هیچ جامعه ای هیچ نیرویی و هیچ کسی حق محروم کردن کسی را از زندگی ندارد و با مجازات اعدام معضلات اجتماعی حل نخواهد شد، از این رو لغو مجازات اعدام باید در برنامه وارد شود
رفقایی که در مخالفت با وارد کردن این اصل در برنامه صحبت کردند، عمدتا تاکید داشتند که مخالف اجرای مجازات اعدام توسط دولت ها هستند و این موضع نیز در اطلاعیه ها و مقالات رسمی سازمان منعکس شده است. این رفقا استدلال می کردند که وارد کردن لغو اعدام در برنامه سازمان می تواند موجب مخدوش شدن مواضع سازمان در مورد مبارزات مسلحانه و نیز ترور سرخ شود و به دستاویزی برای نفی آنها تبدیل گردد
پس از دو دور بحث روی این موضوع، از آنجا که در میان رفقای موافق وارد کردن این اصل در برنامه، نظر یکسانی در مورد قطعنامه پیشنهادی وجود نداشت و برخی از این رفقا، ملاحظاتی نیز روی آن داشتند، از این رو رای گیری به این صورت در آمد که رفقا نظرشان را در مورد وارد کردن لغو مجازات اعدام در برنامه اعلام کنند. بنابراین وارد کردن لغو مجازات اعدام در برنامه به رای گذاشته شد که رای نیاورد
در مراحل پایانی؛ کنفرانس دوازدهم سازمان مقرر نمود، یک پیام خطاب به توده های مردم ایران، کارگران، زنان، دانشجویان، هواداران، خانواده های جانباختگان سازمان و زندانیان سیاسی صادر شود
کنفرانس دوازدهم سازمان فدائیان (اقلیت) با خواندن دسته جمعی سرود انترناسیونال و با عزمی راسخ برای گسترش فعالیت ها و مبارزه در راه سوسیالیسم و آزادی، پس از سه روز، به کار خود پایان داد